TÜRK ROMANINDA KÖY ENSTİTÜLERİ OLGUSU ÜZERİNE BİR İNCELEME

Abstract

Köy Enstitüleri, 17 Nisan 1940 Tarih ve 3803 Sayılı Yasa ile kurulur. Enstitülerin kuruluş amacı, Cumhuriyet sonrası karşılaşılan eğitim sorunlarına köklü bir çözüm üretmektir. Bu amaç doğrultusunda, yetenekli köy çocukları beş yıllık bir eğitimin ardından donanımlı birer öğretmen olarak yetiştirilerek, köylerin kalkındırılması projesinde söz sahibi yapılır. Köy Enstitüleri, 1950 Seçimleri sonrasında Demokrat Parti’nin iktidara gelmesiyle birlikte, 24 Ocak 1954’te ilk öğretmen okullarıyla birleştirilerek kapatılır.

Köy Enstitüleri, on dört yıl içerisinde hem eğitim-öğretim hem de edebiyat açısından ülkede belli bir etkiye neden olmuştur. Böylece enstitülerde yetişen aydınlar romantik bir duyuşla kendilerine özgü bir edebiyatın da öncüsü olmuşlardır. Bu anlamda “Köy Enstitülü Yazarlar” tabiri doğmuştur. Bu yazarların romanları Türk edebiyatında dikkat çekecek düzeye gelerek Köy Enstitüleri’nin halka ve köylüye vermek istedikleri değerler bağlamında oluşturulmuştur. Bu çalışmada, Köy Enstitüleri’ni konu alan bazı romanlar materyal unsurları ve Köy Enstitüleri’yle ilgileri yönüyle incelenmiştir. Sonuçta bu romanların Köy Enstitüleri’nden doğdukları anlaşılmıştır.