LİSE ÖĞRETMENLERİNİN DUYGUSAL EMEK DAVRANIŞI İLE ÖZNEL İYİ OLUŞ DÜZEYLERİ VE ARALARINDAKİ İLİŞKİLERİN İNCELENMESİ: KASTAMONU İLİ ÖRNEĞİ

Abstract

Bu araştırmanın amacı lisede görev yapmakta olan öğretmenlerin duygusal emek davranışı ile öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. İlişkisel tarama modelindeki bu araştırmada nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini Kastamonu il merkezinde görev yapan 680 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma evreni oluşturan öğretmenlerin sayısı ulaşılabilir büyüklükte olduğu düşünülmüştür. Dolayısıyla çalışma evreninden örneklem alma yoluna gidilmemiştir. Bu nedenle araştırma tam sayım evren çalışması niteliğindedir. Araştırmanın verilerini toplamak için Kişisel Bilgi Formu, Duygusal Emek Ölçeği, Öznel İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır.Toplanan veriler SPSS 17 paket programı ile analiz edilmiştir. Verilerin analizinde ortalama, standar sapma, tek yönlü MONOVA, regresyon analizinden yararlanılmış ve Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı analizleri kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlar ilgili literatür bağlamında tartışılmıştır. Araştırma sonucunda kadın öğretmenlerin en çok yüzeysel rol yapma davranışı sergilerken, en az düzeyde samimi davranış sergilediği bulunurken; erkek öğretmenlerin ise en çok samimi davranış, en az düzeyde yüzeysel rol yapma davranışı sergiledikleri bulunmuştur. Öğretmenlerin duygusal emek davranışları ve öznel öznel iyi oluş düzeyleri ile bağımsız değşkenler arasında anlamlı bir farklılaşma görülmemiştir. Kadın öğretmenlerin öznel iyi oluş düzeyi erkek öğretmenlerin öznel iyi oluş düzeyinden yüksektir. Öğretmenlerin duygusal emekleri ile öznel iyi oluş düzeyleri arasında düşük düzeyde pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu bulunmuştur.