Sevinç Çokum’un tarihî romanlarında söz varlığı

Abstract

Eserlerindeki dil ve anlatım özellikleri bakımından pek çok araştırmacı tarafından dikkat çekilen, 2000 yılında TDK tarafından Türkçeyi en iyi kullanan yazar seçilen, eserleri birçok dile çevrilen, pek çok ödül alan, vermiş olduğu röportajlarında Türkçenin söz varlığının korunması ve geliştirilmesine vurgu yapan yazarımız Sevinç Çokum’un tarihî romanlarındaki söz varlığının kelime sıklığıyla birlikte ortaya konması, isimlerin kavramsal yönden sınıflandırılması Türkçenin söz varlığının ortaya konması bakımından önemli veriler içermekte midir, bu romanlar atasözü, deyim, ikileme, kalıp söz kullanımı açısından zengin midir?” sorunsalından hareketle Sevinç Çokum’un “Bizim Diyar, Hilal Görününce, Ağustos Başağı, Lacivert Taşı, Gözyaşı Çeşmesi” romanları söz varlığı, kelime sıklığı ve kavram analizi yönleriyle incelenmiştir. Bu çalışmayla Sevinç Çokum’un söz varlığının ortaya konması, Türkçe üzerine yapılan söz varlığı çalışmalarına katkı sağlanması, Türkçenin söz varlığının tespiti ve geliştirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada nitel ve nicel araştırma teknikleri kullanılarak her bir roman ayrı ayrı incelenmiştir. Bu çalışmada Sevinç Çokum’un tarihî romanlarının söz varlığı, sıklık sözlükleriyle birlikte ortaya konmuştur. Bu romanlarda geçen en sık kullanılan 50 sözcük, 50 isim ve 50 fiil ayrı ayrı listelenmiştir. Romanlarda geçen sözcükler yine sıklıklarıyla birlikte 21 başlık altında kavramsal yönden tasnif edilmiş ve incelenmiştir. Çalışmamızda, “Bizim Diyar ”da 5391; “Hilal Görününce” de 5503; “Ağustos Başağı”nda 6786; Gözyaşı Çeşmesi’nde 9368; “Lacivert Taşı”nda 8016 sözcük belirlenmiştir. Romanlarda yer alan sözcüklerin sıklık sözlükleri ve kavramsal tasnifleri dikkate alındığında Sevinç Çokum’un tarihî romanlarının, söz varlığı yönüyle zengin olduğu görülmüştür. Tarihselliği yansıtmada özel isimlerin belirleyici olduğu, kültürel yapıya uygun kelime seçimine gidildiği, Türkçenin eski ve yeni kelimelerinin; konuşma ve yazı diline ait özelliklerin yan yana bulunduğu, Türkçenin lehçelerine ait söyleyişlere yer verildiği, yazarın Türkçenin söz varlığının korunması ve geliştirilmesi yönünde özel bir çaba içerisinde olduğu tespit edilmiştir.