Sûfî kaynaklarda namaz ibadeti

Abstract

Namaz, İslam dininin ana erkânı ve direğidir. Kulu Allah’a yaklaştıran, vuslatı gerçekleştiren, Allah’ın rızasını kazandıran en önemli ibadetlerden birisidir. İlahi emre muhatap olan her bir peygamber, namazla sorumlu tutulmuştur. Sorumlu tutulan peygamberler, bizzat kendileri namazı kılarak ümmetlerine rehberlik etmişlerdir. Son peygamber Hz. Muhammed (a.s.) da Kur’ân’dan aldığı emirle namaz ibadetine çok büyük hassasiyet göstermiş ve Allah’a yakınlığın ancak bu ibadet sayesinde olacağını beyân etmiştir. Tüm ibadetlerde olduğu gibi namaz ibadetinin de zâhirî ve bâtınî olmak üzere şartları vardır. Zâhirî şartlarını fukahâ gündeme getirirken batınî şartlarını ise daha çok sûfîler gündeme getirmişlerdir. Sûfîlere göre zahirî şartlar önem arzettiği gibi bâtınî yani kalbî şartlar da önem arzetmektedir. Bu öneme binaen sûfîler niyet, ihlâs, huşû, ru’yetullah, cem‘, ihlâs, ihsan gibi bazı kavramları ön plana çıkarmışlardır. Çalışmamızda sûfîlerin fukahâdan farklı olarak namaz konusundaki görüş ve düşüncelerinin ortaya konulmasına gayret edilmiştir.