Bazi dermatolojik cilt bakim ürünlerinin lipid oksidasyon ortamında kinetik incelenmesi

Abstract

İnsan vücudu gün içerisinde güneş ışığına maruz kalır ve bu durum insanın en büyük organı olan deride kolaylıkla reaksiyona girebilen reaktif oksijen türlerinin (ROS) oluşumunu hızlandırır. Deride kanser dahil birçok hastalığın sebepleri arasında olan bu türlerin zararlı etkilerini durdurmak amacı ile, krem formülasyonlarında antioksidan katkılar kullanılmaktadır. Krem formülasyonlarının fizikokimyasal özelliklerinin aydınlatılması için birçok in vitro ve in vivo çalışmalar oluşturulmuştur. Bu çalışmada endüstriyel cilt bakım ürünü olarak satılan dört farklı krem örneğinin antioksidan aktivite ve kapasite tayinleri, deri oksidasyon ortamının simülasyonu için yağ/su emülsiyonu ve ayrıca fosfolipid içerikli yağ/su emülsiyon ortamı kullanılarak gerçekleştirildi. Üç farklı bölümde incelenen bu çalışma; birinci bölümde pH 5.5 ve 35 ° C'de Cu (II) varlığında linoleik asit (LA) emülsiyon oksidasyonuna etkileri ferrik tiyosiyanat (Fe(III) SCN) metodu ve tiyobarbütirik asit (TBARS) metodu kullanılarak; ikinci bölümde krem örneklerinin antioksidan aktivite tayinleri için 1, 1-diphenyl-2-picrylhydrazyl radikal sönümleme (DPPH) metodu kullanıldı. Üçüncü bölümde, krem örneklerinin UV B (50 uW / cm2, 306 nm) ile indüklenen fosfolipit içeren yağ / su emülsiyonu oksidasyonu üzerindeki etkisi, Fe (III) SCN yöntemi ve konjuge dien tayinleri kullanılarak aynı anda araştırıldı. Aynı zamanda oksidasyon sırasında yağ asidi içeriğinin belirlenmesi için gaz kromatografisi (GC-MS) kullanıldı. Buna göre örnek 1 ve örnek 2 krem örneklerinin, oksidasyon ürünlerinden primer ve sekonder ürünleri inhibe ettiği, örnek 3 ve örnek 4’ün ise prooksidan özellik gösterdiği tespit edildi. Örnek numuneleri için aynı sonuçlar DPPH metodu ile teyit edildi. Deri simülasyon ortamında gerçekleştirilen kinetik incelemelerde ise primer oksidasyon ürünleri için hız sabitleri örnek 4>örnek 3> Kontrol Grubu> Örnek 1> Örnek 2 sıralamasını izledi. Konjuge dien oluşumları açısından, Örnek 4 için oksidasyonun gelişim aşaması yaklaşık 50. Dakikadan sonra, örnek 3 için ise yaklaşık 70. dakikadan sonra, örnek 1 ve 2 için ise yaklaşık 140. dakikadan sonra başladığı gözlendi. Eş zamanlı olarak gerçekleştirilen GC-MS analizlerinde, oksidasyonun gelişme aşamasında 17 ve 19 karbon sayılı yağ asitlerinin düşük karbon sayılı sekonder ürünlere parçalanmasının, 1 ve 2 nolu krem numunelerinde 3 ve 4 nolu krem numulerine kıyasla daha az oranda gerçekleştiği gözlendi.