Öğretmenler Yapay Zekâyı Benimsedi Mi? K-12 Eğitim Sistemlerinden Öğretmen Deneyimlerinin Bir Sentezi

Abstract

Eğitim ortamlarında teori ve uygulama arasındaki boşluğun doldurulması büyük ölçüde öğretmenlerin incelikli yaklaşımlarından geçmektedir. Ancak, küresel K-12 eğitim sistemlerinde yapay zekânın eğitime entegrasyonu eğitim ortamlarının yeniden yapılandırılması için güçlü bir alternatif olmasına karşın, yapay zekâyı kucaklama ya da buna direnç gösterme nedenlerine yönelik öğretmen deneyimlerinin hangi yönde ilerlediği belirsizdir. Öğretimin profesyonel uygulayıcıları olan öğretmenlerin yapay zekânın eğitimdeki varlığına yönelik deneyimleri anlamak bu tür bir boşluğun doldurulmasında son derece önemlidir. Bu derleme çalışması, Web of Science (WOS) ve ERIC veri tabanlarındaki çalışmalara odaklanarak, öğretmenlerin eğitim ortamlarında yapay zekânın benimsemeleri ile ilgili küresel deneyimleri sentezlemekte, bu sürecin sunduğu fırsatları ve zorlukları öğretmenlerin perspektifinden anlamak için ampirik kanıtları incelemekte ve tartışmaktadır. Prosedüre göre, 42 çalışmanın sentezine ilişkin bulgular, öğretmenlerin yapay zekâ entegrasyonu konusundaki deneyimleri ile ilgili kişisel ve davranışsal faktörler, politikalar, müfredatlar ve belirsizlikler, ikilemler ve anlayış farklılıkları ile ikna edici pedagojik koşullara dair dört örüntü kümesine dikkat çekmektedir. Bu çerçevede öğretmenlere ve diğer uygulayıcılara çeşitli önerilerde bulunulmaktadır.