İşyeri yalnızlığının işten ayrılma niyeti üzerine etkisi: görgül bir çalışma

Abstract

Çalışan, bulunduğu örgütte, iş arkadaşlarıyla beklediği ilişkilere sahip olamaması durumunda işyeri yalnızlığı yaşayabilmektedir. Yazında, işyeri yalnızlığı yaşayan çalışanın, örgüte olan ilgisinin zamanla kaybolması ile işten ayrılma niyeti içerisine girebileceğine yönelik kuramsal işaretler bulunmaktadır. Bu doğrultuda bu araştırma işyeri yalnızlığının işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisini araştırmayı amaç edinmiştir. Yerel ve yabancı yazın incelendiğinde, işyeri yalnızlığının işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisini araştıran sınırlı sayıda çalışmaya rastlanmıştır. Mevcut çalışmaların ise çoğunlukla özel sektör çalışanları üzerinde yapılmış olması ve kamu kurumları çalışanları örnekleminde sınırlı sayıda araştırmanın olması, bu çalışmanın diğer bir önemini oluşturmaktadır. Bu kapsamda Kastamonu ilindeki 3 kamu kurumunda görev yapan 457 çalışan üzerinde soru formu (anket) uygulanmıştır. Kullanıma uygun 433 anket elde edilmiştir. Verilerin analizi için SPSS 22 istatistik programı kullanılmıştır. İşyeri yalnızlığının ve alt boyutlarının (duygusal yalnızlık ve sosyal yalnızlık) işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisini test edebilmek amacıyla basit doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Analizler sonucunda, işyeri yalnızlığının ve işyeri yalnızlığının alt boyutlarından biri olan duygusal yalnızlığın, işten ayrılma niyeti üzerinde anlamlı ve pozitif yönlü bir etkiye sahip olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. İşyeri yalnızlığının diğer boyutu olan sosyal yalnızlık boyutunun ise işten ayrılma niyeti üzerinde bir etkisi olmadığı tespit edilmiştir.