Güneş merkezli evren kuramının tarihsel gelişiminin incelenmesi
Tarih
Yazarlar
Dil
Türü
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Sosyal Bilimler Enstitüsü
Özet
Astronominin teorik anlamda gelişmesi Antik Yunan ile başlamıştır. Karmaşık problemlerle
ilgilenen Antik Yunan bilim adamları, astronomiyi geometri ile temellendirmişler,
gökcisimlerinin hareketleri üzerine birçok önemli çalışmaya yer vermişlerdir. Bunlardan en
önemli Aristoteles tarafından gerçekleştirilmiştir. Ancak Aristoteles evren teorisi
matematiksel yönden eksik olmasından dolayı, Ptolemaios ile beraber Yer’in evrenin
merkezinde olduğu görüşü matematiksel temel almasıyla kabul edilmiştir. Bu önemli evren
sistem,16. ve 17. Yüzyıla kadar geçerliliğini sürdürmüş ancak temel problemlere cevap
veremediğinden dolayı yeni bir sisteme ihtiyaç duyulmuştur. Copernicus’un Güneş Merkezli
Evren kuramıyla birlikte astronomi yeni bir sistem ile karşılaşılmış, gökyüzünün detaylı
incelenmesiyle birlikte Güneş Merkezli Evren sistemi geçerli olmuştur. Bu çalışmada eski
uygarlıklardan itibaren Güneş Merkezli evren kuramının ortaya çıkışı ve gelişimi ele
alınacaktır