5α-redüktaz inhibitörünün prostat epiteli ilişkili prostat kanseri canlılığı ve migrasyonu üzerine etkinliğinin incelenmesi
Loading...
Files
Date
Authors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Kastamonu Üniversitesi
DOI
Abstract
Prostat kanseri, erkeklerde en sık görülen malignitelerden biri olup, hastalığın gelişiminde androjenler ve bu hormonlara bağlı sinyal yolakları kritik rol oynamaktadır. Testosteronun daha güçlü bir metaboliti olan dihidrotestosterona (DHT) dönüşümünü katalizleyen 5α-redüktaz enzimi, prostat hücre proliferasyonu ve tümör progresyonunda önemli bir görev üstlenmektedir. Klinik uygulamada benign prostat hiperplazisi tedavisinde yaygın olarak kullanılan 5α-redüktaz inhibitörlerinin (5-ARI), ileri evre prostat kanseri üzerindeki olası biyolojik etkileri ise hâlen tartışmalıdır. 5α-redüktaz inhibitörleri androjen bağımlı proliferasyonu baskılayabilse de, androjen bağımsız prostat kanserinin heterojen ve tümör mikroçevresine bağımlı yapısı nedeniyle hastalığı tamamen önleyememektedir. Bu tez çalışmasında, 5-ARI uygulanmış RWPE-1 prostat epiteli hücrelerinden elde edilen koşullu besiyerinin, androjen bağımsız prostat kanseri hücre hattı olan PC-3 üzerinde antikanser etki oluşturup oluşturmadığı incelenerek, prostat epiteli kaynaklı parakrin faktörlerin tümör hücre davranışlarını modüle etme potansiyelinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, finasterid uygulanmış RWPE-1 hücrelerinden elde edilen koşullu besiyerinin prostat kanseri hücre canlılığı ve migrasyonu üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Çalışmada öncelikle RWPE-1 hücrelerinde sitotoksik olmayan finasterid konsantrasyonları (50, 25, 10, 5 ve 2,5 µg/mL) MTT testi ile belirlenmiş ve bu konsantrasyonlar kullanılarak beş farklı koşullu besiyeri (CM1–CM5) elde edilmiştir. Elde edilen koşullu besiyerlerinin PC-3 hücreleri üzerindeki etkileri; hücre canlılığı (MTT), migrasyon (yara kapanma testi), koloni oluşumu (kristal viyole boyama), apoptozis (Hoechst/PI ikili boyama) ve ilaç direnci (Rodamin 123 boyama) analizleri ile değerlendirilmiştir. Özellikle CM1 ve CM2 gruplarının PC-3 hücre canlılığı ve migrasyonunu anlamlı düzeyde azalttığı belirlenmiştir. Ayrıca bu gruplarda mitokondriyal fonksiyon kaybının arttığı ve apoptozun indüklendiği gözlemlenmiştir. Sonuç olarak, elde edilen bulgular 5α-redüktaz inhibitörlerinin etkisinin yalnızca hormonal baskı ile sınırlı olmadığını, prostat epiteli kaynaklı parakrin faktörler aracılığıyla androjen bağımsız prostat kanseri hücre davranışlarını da modüle edebileceğini göstermektedir. Bu durum, prostat epiteli kaynaklı koşullu besiyerinin prostat kanserinde potansiyel bir klinik araştırma stratejisi olarak değerlendirilebileceğini ortaya koymaktadır.
Description
Citation
Collections
Endorsement
Review
Supplemented By
Referenced By
Rights and licensing
info:eu-repo/semantics/openAccess
Google Scholar
Scholar'da Ara ↗ Bu yayında DOI yok — Altmetric/Dimensions/PlumX/BIP! rozetleri DOI gerektirir.
