Eliptik çukur kanatçıklı kare kesitli kanalda nanoakışkan akışının termohidrolik performansa etkileri
| dc.contributor.author | Yıldırım, Furkan | |
| dc.date.accessioned | 2026-07-03T08:22:26Z | |
| dc.date.issued | 2026 | |
| dc.description.abstract | Bu tez çalışmasında, pasif ısı transferi iyileştirme tekniklerinden biri olan eliptik çukur kanatçıklar ile yüzey modifikasyonu ile ZnO/H2O nanoakışkanının birleşik kullanımının, kare kesitli bir kanal içerisindeki termohidrolik performansa etkileri deneysel ve sayısal olarak incelenmiştir. Araştırma, laminer akış rejimini (500 ≤ Re ≤ 2000) kapsamakta olup, 2000 W/m2 sabit ısı akısı sınır şartlarında yürütülmüştür. Referans düz test kanalı (DTK) ile karşılaştırmalı olarak, üç farklı adım oranına (P/b=20, 15 ve 10) sahip çukur kanatçıklı kanallar (ÇTK) test edilmiştir. Çalışma akışkanı olarak su ve %1,0 hacimsel konsantrasyonlu ZnO/H2O nanoakışkanı kullanılmıştır. Çalışmadaki sayısal analizler ANSYS Fluent yazılımı ile sonlu hacimler yöntemi, SIMPLE algoritması ve ikinci mertebeden ayrıklaştırma şemaları kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Ağ bağımsızlık testleriyle belirlenen 297.690 elemanlı model, deneysel verilerle Nusselt sayısı için ortalama %5,43 sapma oranıyla doğrulanmıştır. Elde edilen bulgular, Reynolds sayısı ve çukur kanatçık sıklığının artışıyla performansın belirgin şekilde iyileştiğini göstermiştir. Su deneylerinde, en sık kanatçık yapısına sahip P/b=10 geometrisi, Re=2000 değerinde Nusselt sayısını %21,63 artırırken, tüm aralıkta ortalama artış %16,37 olmuştur. Aynı koşullarda sadece nanoakışkan kullanımı, nanopartiküllerin yüksek iletkenliği ve Brownian hareketi sayesinde %22,78'lik bir artış sağlamıştır. Yöntemlerin sinerjik etkisi değerlendirildiğinde, P/b=10 geometrisi ve nanoakışkan kombinasyonu maksimum performansı sunmuş; Re=2000 noktasında Performans Değerlendirme Kriteri (PDK) 1,25 olarak hesaplanmıştır. Bu değer, sürtünme katsayısındaki %6,22 artışa rağmen, harcanan birim pompalama gücü başına %25 daha fazla ısı transferi elde edildiğini kanıtlamaktadır. Ayrıca P/b=10 geometrisi, daha seyrek olan P/b=20 yapısına kıyasla sistem verimliliğinde %11,87 ek iyileşme sağlamıştır. Sonuç olarak, önerilen hibrit yöntemin termodinamik açıdan verimli olduğu ve P/b=10 konfigürasyonunun optimum tasarım parametresi olduğu belirlenmiştir. | |
| dc.identifier.uri | https://hdl.handle.net/20.500.12597/44836 | |
| dc.language.iso | tr | |
| dc.publisher | Kastamonu Üniversitesi | |
| dc.rights | info:eu-repo/semantics/openAccess | |
| dc.subject | Isı Transferi İyileştirme | |
| dc.subject | Nanoakışkan | |
| dc.subject | Eliptik Çukur Kanatçık | |
| dc.subject | Kare Kanal | |
| dc.subject | Deneysel Analiz | |
| dc.subject | CFD | |
| dc.title | Eliptik çukur kanatçıklı kare kesitli kanalda nanoakışkan akışının termohidrolik performansa etkileri | |
| dc.title.alternative | The effects of nanofluid flow on the thermohydraulic performance in an elliptical dimpled square cross-section channel | |
| dc.type | masterThesis |
Files
Original bundle
1 - 1 of 1
