Kemal Bekir’in Hikâyelerinde Yoksulluk

Abstract

Yoksulluk, medeniyet tarihinin en eski meselelerinden biridir. İnsanlık tarihinde kırılma noktalarını teşkil eden bütün hadiselerin temelinde ekonomik problemler söz konusudur. Savaşlar, isyanlar, devrimler, ihtilaller toplumların ekonomisini doğrudan etkilemiş; yoksulluğu tetikleyen veya derinleştiren büyük hadiselerdir. Yoksulluk meselesi, toplumun bir yansıması olarak edebiyatta da daima kendine yer bulmuş, yazarlar tarafından farklı yönleriyle ele alınmıştır. Dünya klasikleri içerisinde yer alan pek çok büyük eserin, aynı zamanda toplumların yoksulluğunu irdeleyerek gözler önüne seren eserler olması dikkat çekicidir. Türk edebiyatında da Tanzimat döneminden başlayarak, günümüze kadar Türk toplumunun çektiği ekonomik sıkıntıları merkeze alan pek çok eser kaleme alınmıştır. Cumhuriyet’in ilanından itibaren yaşanan bütün toplumsal ve ekonomik meseleler, roman ve hikâyelerde çeşitli yönleriyle işlenegelmiştir. Kemal Bekir, ilk hikâyesinin yayımlandığı 1947 yılından itibaren pek çok hikâyesinde Türk toplumunun alt kesimlerinden insanların yoksul hayatlarından kesitleri merkeze alarak ortaya koyar. Kemal Bekir’in hikâye dünyası üzerine bugüne kadar hiçbir akademik çalışmanın yapılmamış olması, bu çalışmanın ortaya çıkmasında etken olmuştur. Bu çalışmada Kemal Bekir’in hikâye külliyatında yoksulluk meselesini işlediği hikâyeler tespit edilerek irdelenmiştir. Kemal Bekir’in hikâyelerini kaleme aldığı yıllarda Türk ekonomisinin değişen durumlarının kısaca ortaya konduğu “Giriş” bölümünün ardından, yazarın yoksulluk meselesini merkeze aldığı hikâyeleri iki alt başlık hâlinde tasnif edilerek analiz edilmiştir.