ALİ ULVİ KURUCU’NUN ŞİİRLERİNDE MEHMET AKİF ERSOY

Abstract

Ali Ulvi Kurucu, ilk ve orta öğrenimini Konya’da tamamladıktan sonra yükseköğrenim için Mısır’a, Cami’ül-Ezher’e gitmiş, oradan Medine-i Münevvere’ye geçmiş, hayatının büyük bir bölümünü orada geçirmiş ve yine Medine-i Münevvere’de vefat etmiş önemli bir fikir adamı ve şairdir. Çeşitli konularda şiirler yazmış olan Ali Ulvi Kurucu, daha önce dergi ve gazetelerde yayımladığı şiirlerini 1962 yılında Gümüş Tül adlı kitapta bir araya getirmiştir. Kitap daha sonra Gümüş Tül ve Alevler adıyla yayımlanmıştır. Şairin edebi kişiliğinin ve fikir dünyasının oluşmasında Mehmet Akif’in önemli bir tesiri vardır. Bu durumu Kurucu’nun şiirlerine de yansımış ve bazı şiirlerine Mehmet Akif konu olmuştur. Kurucu’nun dört (4) şiiri bu çerçevede değerlendirilebilecek şiirlerdir. Bu makale, Ali Ulvi Kurucu’nun şiirlerinde Mehmet Akif Ersoy’un nasıl ifade edildiğini konu almaktadır. Araştırmada doküman inceleme yöntemi kullanılmıştır. Kurucu’nun Gümüş Tül ve Alevler adlı eserinde yer alan, Akif - İkbâl başlıklı bölümündeki ilk dört şiir araştırmanın dokümanı olarak kabul edilmiştir. Araştırma sonunda Kurucu tarafından Mehmet Akif'in ulvi bir görev üstlendiği ve Safahat isimli eseriyle insanlığa mürşit olduğu, Akif'in Türk insanını ve tarihini anlatmasıyla ölümsüz kılındığı, Mehmet Akif'in İstiklal Marşı ile Türk milletine manevi bir umut verdiği ve Türk Millî Mücadelesinde önemli bir rol oynadığı, Milli Mücadelenin manevi mimarlarından biri olduğu, bu yönleriyle Pakistanlı Şairi Muhammet İkbal’i çağrıştırdığı ifade tespit edilmiştir.