Balkan Türklerinin Atatürk Şiirlerinde Ortak Semboller

Abstract

Türk milleti, Balkan coğrafyasında hâkimiyet sürdüğü altı yüzyıl boyunca bu coğrafyanın kültürü ve sanatı üzerinde derin bir iz bırakmıştır. Türkler ile gayrimüslimler, Osmanlı idaresi altında bu topraklarda yüzyıllar boyu bir arada yaşarlar ancak Fransız İhtilali’nin ardından gayrimüslimlerde gelişen milliyetçilik düşüncesi etkisiyle başlayan ayaklanmalar, Türkler ve gayrimüslimler arasında süregelen huzurun bozulmasına sebep olur. Osmanlı, Balkan Savaşları’nda alınan ağır yenilgi sonucu Meriç Nehri’ne kadarki topraklarını tamamen kaybetse de orada kalan Türkler, varlıklarını sürdürmeye devam ederler. Balkan Türkleri, bu süreçten itibaren bir yandan kültürel kimliklerine sahip çıkarak varlıklarını bu coğrafyada devam ettirirken öte yandan Türkiye’de yaşanan bütün gelişmeleri de yakından izlemişlerdir. I. Dünya Savaşı’nın sonunda Anadolu, İtilaf devletleri tarafından işgal edilmeye başlanır. Balkan Türkleri, bu işgallere karşılık olarak Atatürk’ün önderliğinde başlayan Millî Mücadele sürecinde, Anadolu’da yaşanan bütün gelişmeleri yakından takip ederler. Batı emperyalizmine karşı kazanılan bu tarihî zaferle Atatürk, bağımsızlığını kaybetmiş bütün milletler için bir rol model hâline gelir. Atatürk, bu anlamda Balkan Türkleri için çok değerli bir sembol liderdir. Balkanlardaki Türk şairler, hayranlık duydukları Atatürk için yazdıkları şiirleriyle ona olan sevgilerini, saygılarını, minnetlerini ve şükranlarını her daim ifade etmektedirler. Bu çalışmanın amacı, Balkan Türklerinin Atatürk konulu şiirlerindeki ortak sembolleri tespit etmek ve Balkan coğrafyasında hâkim olan Atatürk algısının şiirlerdeki yansımalarını ortaya koymaktır.