Heidegger’in Varlık Anlayışı Özelinde Phainomenon Kavramının Kökenine Dair Bir İnceleme

Abstract

Martin Heidegger’in phainomenon kavramına dair yapmış olduğu yorumuyla etimoloji ağırlıklı sözlüklerde geçen bu terime dair birtakım bulguların karşılaştırılıp incelenmesi ve sonrasında bu incelemelerin değerlendirilip yorumlanması çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Ayrıca bu çalışma ilgili amaç dairesinde kalarak kavramın etimolojik ve tarihsel incelemesini Heidegger’in varlık felsefesi ile birleştirerek, bu kavramın onun nezdinde nasıl yeniden yorumlandığını ve felsefi bir derinlik kazandığını tartışır. Bu tartışmada yatan gaye phainomenon’un dilsel kökenlerinden hareketle, Heidegger’in ontolojik yaklaşımına doğru bir geçiş yaparak, varlığın kendini açığa çıkarma sürecini ve bu sürecin felsefi anlamını kavramaya çalışmaktır. Çalışmanın kapsamı, Heidegger’in 1927 yılında yayımlanmış eseri Varlık ve Zaman’ın “Mukaddime”sinin “İkinci Bölümü”nde geçen “Fenomenolojik Araştırma Yöntemi” kısmının, “Phainomenon Kavramı” alt başlığı altında yer alan phainomenona dair yorumlar olacaktır. Phainomenon Heidegger’de varlığın kendisinin ortaya çıkma biçimi olmasından ötürü onun varlık anlayışının temel bir unsurudur. Bu nedenle, Heidegger’in felsefesini derinlemesine anlamak isteyen birinin phainomenon kavramı üzerine düşünmesi gerekir. Phainomenon üzerine düşünme, onun varlık kavramının temelinde yer alan kendini açığa vurma sürecini anlamak için de elzemdir. İnceleme ve değerlendirme mahiyetinde olan bu çalışmada takip edilen yöntem, yukarıdaki kapsam dâhilinde ilgili metnin merkeze alındığı yoruma dayalı çözümlemedir. Çalışma iki kısım ve bir sonuçtan oluşmaktadır. Çalışmanın genel planı phainomenon kavramının etimolojik incelenmesi, bulguların felsefi-lingüistik açıdan analizi, Heidegger’in bu kavrama dair yorumları, bu yorumların değerlendirilmesi ve sonrasında karşılaştırılıp yorumlanması şeklindedir. Metin merkezli yoruma dayalı çözümleme yöntemi üzerinden hareket eden bu çalışmanın kaynakları, aslıyla birlikte farklı tercümelerinden yararlanılarak Heidegger’in yukarıda ismi geçen eseri ve aynı zamanda çoğunlukla etimolojiye dayalı sözlüklerden oluşturulmuştur.