Religion in Minstrel Poetry: The Example of Murat Çobanoğlu

Abstract

Âşık edebiyatı, Türk edebiyatının İslam medeniyeti altında XVI. yüzyılda teşekkül etmiş bir bölümüdür. Bu edebiyat geleneği, Türk toplumunun sosyo-kültürel yapısı, tarihi süreçleri, kültürel etkileşimleri gibi faktörlerinin yanı sıra dini yapısının etkisiyle gelişmiş ve kendine özgü bir tarz oluşturmuştur. Gerek rüya, bâde, mahlas alma gibi geleneksel öğeler bakımından gerekse ilahi aşk, varlık, yaratılış gibi mistik konuları işlemesi bakımından dine yönelik bazı unsurlara sahiptir. Âşıklık geleneğini icra eden âşıklar hem kendi iç dünyalarını hem de toplumun inançlarını şiirlerine yansıtarak sazları ile dile getirmişlerdir. Bu şiirlerin bireysel işlevleri olduğu gibi toplumsal işlevleri de vardır. XX. yüzyılda âşıklık geleneğini icra eden âşıklar arasında öne çıkan isimlerden biri Murat Çobanoğlu'dur. İslam inancının iman ve ibadet unsurlarını âşık şiirine taşımış ve eserleriyle dikkat çekmiştir. İçinde yaşadığı toplumun dini hayatını yansıtan Çobanoğlu’nun Allah, melekler, peygamberler, melekler, ahiret, kader ve ibadetler hakkında pek çok şiiri bulunmaktadır.