Kırgız Türkçesinde Ramazan ve Oruçla İlgili Dil ve Kültür Unsurları

Abstract

Bu çalışma, Kırgız Türkçesinde Ramazan ayı ve oruç ibadeti etrafında şekillenen söz varlığı ile kültürel unsurları incelemektedir. Kırgızların İslamiyet öncesi inançları, İslamlaşma süreci ve Sovyet dönemi baskıları tarihsel bağlamda ele alınmış; Ramazan ve oruçla ilişkili terimler, deyimler, atasözleri ve kalıplaşmış ifadeler derlenerek tematik biçimde sınıflandırılmıştır. Ayrıca “caramazan” geleneği gibi halk kültürü ürünleri üzerinden İslami değerlerin nasıl yerel geleneklerle harmanlandığı analiz edilmiştir. Nitel yöntemle gerçekleştirilen çalışmada, sözlükler, ilmihaller ve halk edebiyatı kaynaklı veriler içerik analiziyle değerlendirilmiştir. Bulgular, Kırgız toplumunda Ramazan’ın yalnızca dinî bir dönem değil; aynı zamanda dilsel, kültürel ve toplumsal kimliğin taşıyıcısı olduğunu ortaya koymaktadır. Bu bağlamda Ramazan ve oruç, bireysel ibadetlerin ötesinde, toplumsal birlik, dayanışma ve kültürel devamlılığın simgesi olarak anlam kazanmaktadır