Vadesiz Mevduat Tutumu İçin Para Talebi Fonksiyonunun Tahmin Edilmesi

Abstract

Bu çalışmada vadesiz mevduat tutumu için bir reel para talebi fonksiyonu çağdaş ardışık bağlanımlı gecikmesi dağıtılmış sınır testiyle tahmin edilmektedir. Para talebinin reel gelir esnekliği 1.92 olarak bulunmuş, reel gelir ve reel parasal büyüklükler arasındaki ilişkinin talep koşullarını paranın dolanım hızının tersi aracılığıyla etkileyeceği vurgulanmıştır. Reel para talebinin faiz yarı-esnekliği ve enflasyon yarı-esnekliği sırasıyla -0.41 ve -0.56 şeklinde elde edilmiş, bu bulgu da iktisadi birimlerin dar kapsamlı parasal tutumlarını belirlerken faiz oranını ve enflasyon oranını önemli bir alternatif maliyet olarak kabul etmelerine atfedilmiştir. Hata düzeltme modellemesi ile uzun dönem para talebi ilişkisinden sapmalarının %16’sının bir dönem içerisinde ortadan kalktığı, yaklaşık altı dönem içerisinde para piyasası denge koşullarının yeniden sağlandığı anlaşılmıştır. Bu bulgular izlenerek para politikası tasarlanma ve uygulama sürecinde dar kapsamlı parasal büyüklüklere ve bu büyüklükler arasındaki kuramsal temelli ilişkilere ait tahmin edilen bilginin politika yapıcılar açısından dikkate alınması gerektiği ve Türkiye ekonomisi açısından bu bilginin özellikle enflasyonist yapı ile ilişkilendirilmesi gerekliği şeklinde bir iktisat politikası çıkarsamasına ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Para Talebi; Vadesiz Mevduatlar; Sınır Testi; JEL Sınıflaması: C32; E41; E52;