Sambucus Nigra Agglutininin (Sna) Ve Kabazitakselin, Prostat Kanseri Hücrelerindeki Canlılığa Ve Apopitotik Yolakla İlişkili Genlerin Ekspresyonuna Etkisinin Araştırılması

Abstract

Prostat kanseri tipik olarak erken dönemlerde tespit edilir fakat radyoterapi ve/veya cerrahiyle lokal tedavi sonrası bazı hastalar, metastaz geliştirirler. 1940’lardan beri, ileri prostat kanserinin ilk tedavisi androjen deprivasyon tedavisi (ADT) olmuştur. Hastaların %90’ı başlangıçta ADT’ye cevap verseler de, hastalık önlenemez biçimde “kastrasyon-dirençli prostat kanseri (CRPC)” adı verilen duruma gitmektedir. 10 yıldan daha uzun süre önce, dosetakselin CRPC’de, diğer kemoterapötiklere göre, yaşam süresini uzatmada belirgin fayda sağladığı görülmüştür. Son zamanlarda kabazitaksel; dosetakselin yetersiz olduğu veya direnç geliştiği durumda kullanılmaktadır, bazı çalışmalar kabazitakselin dosetakselin yerine ilk tedavi seçeneği olarak kullanılabilme durumunun olabileceğini belirtmektedir. Bu sebeple kabazitaksel-temelli tedavinin geliştirilmesi, bunun yanında toksisitenin azaltılıp, tedavi verimliliğinin artırılması gerekmektedir. Sambucus nigra agglutinin (SNA)’nin ovaryan kanseri hücrelerini apoptotik yolağa götürdüğü, bu yüzden non-toksik bir tedavi seçeneği olabileceği gösterilmiştir. Bu lektinin bağlandığı glikan sialik asit rezidüleri dolayısıyla, prostat kanserinde de artan sialik asit düzeyleri, SNA’nın prostat kanseri için de apoptotik yolağı aktive eden bir etki gösterebileceğini düşünmemize sebep olmuştur. Aynı zamanda kabazitakselle birlikte SNA’nın, prostat kanseri hücrelerini apopitoza götürmede etkiyi artırıp artırmayacağını da çalışmamızda ortaya koymayı amaçlamaktayız.