Kıyı Turizminin Gıs Tabanlı Biyoklimatik Konfor Açısından Değerlendirilmesi: Kastamonu- İzmir Örneği

Abstract

İnsanlar turizm faaliyetlerini gerçekleştirirken sıcaklık, yağış, nem ve rüzgâr gibi iklimsel faktörlerin bilimsel çalışmalarla desteklenerek kesinleştirilen aralıklarda olduğu lokasyonlarda kendilerini daha dinç ve konforlu hissederler. Bu iklimsel faktörlerin bireyler için uygun aralıklarda olması biyoklimatik konfor olarak isimlendirilir. Biyoklimatik konfor uygun değer aralığında olmadığında insanlar o alanlarda rahatsızlık hisseder ve bir an önce alanı terk etme eğilimi gösterirler. Dolayısıyla turizm amaçlı olarak kullanılan alanlarda biyoklimatik konfor oldukça önemlidir. Bu çalışmada, farklı iklim kuşaklarında yer alan ve kent dokusu olarak benzerlik gösteren Kastamonu ili kıyı bandında bulunan ilçeler ile İzmir ili kıyı bandında bulunan ilçelerin biyoklimatik konfor haritalamasının yapılarak karşılaştırılması ve böylece benzer yapıda ki kıyı alanlarında planlanacak diğer çalışmalara altlık oluşturulması amaçlanmaktadır. Bu amaçla projede örneklem alanların biyokonfor özelliklerini ortaya koyabilmek üzere iklimsel veriler kullanılmaktadır. Alanın biyoklimatik konfor yapısını belirlemek için, iklimsel veriler meteoroloji istasyonundan alınacaktır. Çalışmada seçilen örneklem alanlara ilişkin NDVI görüntüleri kullanılarak GIS tabanlı biyokonfor haritaları hazırlanması planlanmaktadır. Bu verilerin tamamı Coğrafi bilgi sistemi (GIS) yazılımları yardımıyla termal algı haritaları üretmek için kullanılacaktır. Çalışma sonucunda seçilen iki farklı iklim kuşağından kıyı bandında biyoklimatik konfor düzeyine göre karşılaştırması yapılarak turizm faaliyetleri ile rekreasyonel aktivitelere uygun dönemler belirlenecektir. Ayrıca alanlara ait biyokonfor haritaları baz alınarak, seçilen örnek alanlar için turizm faaliyetlerinin geliştirilmesine yönelik öneriler geliştirilecektir. Bu anlamda ön plana çıkan turizm faaliyetlerinin, çevresel uyumu ve çevreyi anlamaya yönelik, ekolojik ve sosyal açıdan sorumlu, doğal ve kültürel kaynakları koruyan, yerel topluluklara da ekonomik katkı sağlayan faaliyetler olarak ortaya konulması hedeflenmektedir.