Hidrotermal hidroliz yönteminde amonyum klorür kullanımının lif levhaların geri dönüşümüne etkisi - Olgun, Çağrı (Turkish Journal of Forestry, 2025)
Lif levhalar, kullanım ömürlerinin sonunda bertaraf edilmelerinde hava kirliliği gibi bazı önemli çevresel sorunlara neden olmaktadır. Bu sorunların çözümünde lif levhaların geri dönüşümü en etkili yöntem olmakla beraber, henüz kendine yaygın bir uygulama alanı bulamamıştır. Literatürde odun esaslı levhalar için çeşitli geri dönüşüm metotları bulunmakla olup, bunlar arasında en çok araştırılanlardan biri de hidrotermal hidroliz yöntemidir. Bu çalışmada, hidrotermal hidroliz yöntemi ile geri dönüştürme işleminde farklı (%0, %2,5, %5, %7,5, %10, %15, %20 ve %25) konsantrasyonlara sahip amonyum klorür çözeltilerinin kullanımının elde edilen lifler üzerine etkisi araştırılmıştır. Geri kazanılan liflerin özelliklerinin tespiti amacıyla elementel analiz (%C, %H, %N), FT-IR analizi, SEM (taramalı elektron mikroskobu) ve SEM EDS (enerji dağılım spektrometresi) analizleri gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, amonyum klorür miktarındaki artış lif levhanın yapısında bulunan toplam azot (N) oranını %4,198’den %0,268’e kadar azalttığı gözlemlenmiştir. Buna rağmen, amonyum klorür miktarındaki atış ile elde edilen liflerin morfolojilerinde bozulmalar olduğu gözlemlenmiştir. SEM EDS analizi sonuçlarında %20 ve %25 konsantrasyonda amonyum klorür çözeltisi ile muamele edilerek geri kazanılan liflerin yüzeyinde azot elementinin olmadığı ve tüm sonuçlar değerlendirildiğinde, bu iki çözelti optimum işlem konsantrasyonu olarak tespit edilmiştir.