Mineral katkıların yüksek dayanımlı kendiliğinden yerleşen harç özelliklerine etkileri - Beedıq, Mohammed Miftah Abdullah (Fen Bilimleri Enstitüsü, 2021)
Kendiliğinden yerleşen çimentolu sistemler genellikle yüksek ayrışma direnci ve deformasyon özelliklerine sahip, kompozit malzemelerdir. Bu çalışmada Portland çimentosunun neden olduğu çevresel etkilerin azaltılması amacıyla yüksek fırın cürufu (YFC) ve pirinç kabuğu külü (PK) gibi endüstriyel ve tarımsal atıklar yüksek oranda çimento ikame malzemesi olarak kullanılmıştır. YFC %0, %20, %40, PK %0, %15 ve %30 oranında kullanılarak, 40x40x160 mm boyutlarında prizmatik yüksek dayanımlı kendiliğinden yerleşen harç numuneler üretilmiş, karışımlar da ayrıca %2 oranında polivinil alkol (PVA) lif kullanılmıştır. Laboratuvar ve buhar kürü uygulanan numunelerin 3, 7, 28 ve 90 günlük basınç ve eğilme dayanımları test edilmiş, ayrıca 90 günlük numunelerin su emme ve ultrases geçiş hızı, BHA değerleri belirlenmiştir. YFC, PK ve YFC-PK ikamesi, erken yaş dayanımlarını olumsuz etkimiş, ancak buhar kürü 28 günlük numunelerde önemli dayanım artışları sağlamıştır. Her iki kür koşulunda da, %40 YFC-%30 PK ikamesinin 90 günlük mekanik dayanımlarda artış sağladığı, %2 PVA lif katkısının dayanımları olumlu etkilediği gözlenmiştir
Keywords: Kendiliğinden yerleşen harç, Yüksek fırın cürufu, Pirinç kabuğu külü, PVA lif, Mekanik özellikler